" به نام آه " چند وقت پیش بود فکر کنم؛ چون وقت نداشتم تو خونه صبحانه بخورم، قبل از اینکه برم مدرسه رفتم سوپر و دوتا بسته بیسکوییت " مادر " خریدم . کلن از بچگی عاشقش بودم.البته بودم ! یکی شو باز کردم و شروع کردم به خوردن. چهارمی یا پنجمی رو که می خواستم بخورم یک دفعه با منظره ی عجیبی مواجه شدم ! نمی دونم کاغذ بود ؟ یا دستمال توالت ... . هرچی که بود گند زد بهم. دیگه حالم داشت بهم می خورد ! <http://fati74.persiangig.com/%D8%B9%DA%A9%D8%B3%DB%B0%DB%B2%DB%B4%DB%B2.jpg"> <ihttp://fati74.persiangig.com/%D8%B9%DA%A9%D8%B3%DB%B0%DB%B2%DB%B4%DB%B5.jpg"> (تو عکس؛ اونی که داخل بیسکوییت به رنگ ِ آبی می بینید همون شیء مورد نظره ) بقیه ی بیسکویت هارو + اون بسته ای که هنوز بازش نکرده بودم راهی سطل آشغال کردم؛ فقط اون مدرک جرم رو نگه داشتم و بلافاصله بعد از اینکه رسیدم مدرسه، هرکس رو میدیدم براش توضیح میدادم. خلاصه آبروی نداشته ی بـیـسـکـویـیـت مــادر رو بردم. پدر و مادر گرامی هم برخلاف انتظار منو تشویق کردن تا برم سراغ فروشنده ی نیمه محترم و حالشو بگیرم. منتها نه حال و حوصله شو داشتم نه وقتشو. همین که بیام و به کسایی که نبودن و ندیدن بگم کفایت می کنه ! وگرنه درستش این بود که مثل "مربای شیرین" پی گیر ماجرا بشم و حقمو بگیرم !!! والسلام ! کاریکلماتور : 1) شب برعکس " زور " زد تا " روز " شد 2) هر یتیمی بی پدر و مادر نیست 3) هرچی فحش می خورم سیر نمیشم 4) یاد گذشته که می افتم حالم بهم می خورد 5) زن بور به کودکش شیرعسل می دهد 6) صحنه بردار سانسورچی ِ سینماست 7) همیشه "در مونده" پشتِ "در" مونده 8) اسمش با قر بود و خودش بی قر ! 9) این روزها فرهنگِ بی فرهنگی بر جامعه حاکم شده 10) آسانسور اونقدر آدم خورد که بالا آوورد F.Sh حرف سیاسی مـمـنــوع! فکر سیاسی مـمـنــوع! فعالیت سیاسی مـمـنــوع! دغدغه سیاسی مـمـنــوع! اگر از همون اول میگفتن کلن "سـیـاسـت مـمـنــوع!" تکلیفمون روشن میشد...؛سیاست برای خیلی ها ازجمله من هم تفریحه هم دغدغه.برای یه مدت نسبتا طولانی میخوام برم سراغ یه تفریح دیگه!ولی دغدغه رو نمیتونم بیخیال بشم! حداقل تا زمانیکه احساس امنیت نداشته باشم به طرفش نمیام شاید به قول گندم بهتره همشو رو یه کاغذ بنویسم و بعدش پاره کنم!اینجوری عقده ای هم نمیشم! *کــــ ا ر یـــــ کــــ لـــ مــــ ا تــــ و ر 1- هیچ "آرایشگر"ی نمیتواند "سایه"ی مردم را با تیر "بزند" 2- فقط شبایی که بدون "عینک" میخوابم کابوس "نمیبینم"! 3- خدا در آفرینش انسان های خودساخته نقشی ندارد 4- "زَناشوئی" ، تنها راهِ "ز ِناشویی" است 5- آخرش نفهمیدم "کی برد" کامپیوترو "کی اورد"! 6- هیچ خانمی به حساب جاری اش پول واریز نمی کند 7- هر کانالی رو میشه عوض کرد بجز کانال کولر! 8- یه فاینالی دادم که از اول تا آخرش "ریدینگ" بود 9- ارمنستان بیشترین تعداد "سر باز" رو داره؛چون اکثر مردمش "مسیحی" ان 10- آمارها نشان میدهند اتو"بوس" و مینی"بوس" پرطرفدارترین خودروها هستند 11- آخرین باری که "دل" کسی رو شکستم "لپ تاب" خواهرم بود! 12- ملت ایران تنها مردمی هستند که درعین "بیکار"ی، "سرکار"ند
هیچکس نمی دونه آدم عاشق چه مرگشه . . . . هنوز نمی دونم دل آدم باید بزرگ باشه یا کوچیک! یعنی کدومش خوبه؟ وقتی میگیم دل فلانی بزرگه یعنی خیلی مهربون و فداکاره ولی وقتی میگیم فلانی دل گنده س یعنی تهِ بیخیالیه یا مثلا وقتی میگیم فلان شخص دلش کوچیکه یعنی عینه گنگیشکه* و بازم یه چیزی تو مایه های همون دل بزرگ ولی اگه با یه لحن دیگه همین جمله رو بگیم یعنی خیلی آدم ناجوریه و اصن مهربون نیست. راستش خودمم گیج شدم درست مثه یارانه ها که بالاخره من نفهمیدم یارانه رو برداشتن یا گذاشتن؟!!! دقیقا یک ساله که هر روز از بابام این سوالو می پرسم و اونم با خونسردی تمام می جوابه... نمی دونم ... شاید دل متوسط از همش بهتر باشه.شایدم... این عکسو میذارم چون همه سایزی داره توش.به مقدار وسعتون بردارین وقتی غرق احساسی پ.ن:خیلی دوست دارم همه رو دوست داشته باشم اینجوری خودمم آرامش بیشتری دارم آزادی ما در کشوری زندگی می کنیم که در آن انواع آزادی وجود دارد؛ آزادی بیان،آزادی عقیده،آزادی حجاب و آزادی های دیگر...آنقدر آزادی داریم که اگر فرصت بود همه شان را می گفتم.اهمیت این مسئله تا جایی است که میدانی به نام "آزادی" نیز بنا شده است. حتی اگر کوچکترین مشکلی در کشور بوجود بیاید،فورا مجوز راهپیمایی صادر می شود و مردم می توانند آزادانه به انتقاد و بیان نظراتشان بپردازند.البته مدتی است که دیگر برای هر راهپیمایی مجوز صادر نمی شود...چون هر سه شنبه مردم در همان میدان آزادی،جمع می شوند و با سکوت خود مسیر راهپیمایی را هدایت می کنند. دولت نیز،بدون هیچ خشونتی از این کار استقبال می کند و حتی دیده شده برخی از سران نیز،به حمایت از مردم در این راهپیمایی ها شرکت می کنند.راهپیمایی هایی که تنها با هدف پیشرفت کشور،شکل می گیرند. حدود سی سال است که هیچ گونه خشونتی از سوی ماموران نیروی انتظامی و لباس شخصی ها،مشاهده نشده. حتی خاری هم به چشم تظاهرکنندگان نرفته...چه برسد به آنکه شخصی تیر بخورد و یا زبانم لال،کشته شود. از دیگر حسن های کشورمان، این است که بر اساس همین آزادی هیچ سایت سی آ سی و مخالف دولت،ف ی ل ت ر نمی شود.اصلا "ف ی ل ت ر" یک واژه ی بیگانه است و در فرهنگ لغت ما جایی ندارد. تلویزیونمان هم تمام اخبار را کامل و درست،به اطلاع مردم می رساند و دیگر لازم نیست مردم برای آگاهی از اخبار،به رادیوها و تلویزیون های بیگانه مراجعه کنند.اخبار در صداوسیما،مانند وحی است که باید بدون هیچ تحریفی به گوش مردم رسانده شود. تنها بخشی که جایش در زندان های مان خالی است،بخش زندانیان سی آ سی است.درحالیکه در تمام کشورها،حتی در آنهایی که مدعی آزادی هستند،این بخش پرجمعیت ترین مکان در مقایسه با دیگر بخش هاست. آنقدر آزادی داریم که دیگر مردم خسته شده اند و اصلی ترین خواسته شان در راهپیمایی های اخیر،بازگش به زمان شاه است.آنها از وضعیت یکنواخت کنونی که همه بتوانند عقایدشان را آزادانه بیان کنند و مخالفان نیز تحمل شنیدن آنها را داشته باشند،سخت آزرده اند. این روزها همه شعار: آزادی سی آ سی نمی خوایم نمی خوایم سر می دهند. آنقدر تحمل مردم و مسئولین زیاد است که اگر در کوچه و خیابان،فردی علیه دولت و یا... شعار دهد،با مهربانی و ملایمت با او برخورد می شود.حدود 5 سال است که ماموران مخفی حاکم بزرگ،حق تیراندازی به مردم و دستگیری معترضان را ندارند. با این همه آزادی هایی که کشورمان دارد،بدون شک از معدود کشورهایی است که زمینه را برای ظهور امام زمان فراهم کرده...البته برخی علما هنوز بر سر نوع زمینه ای که آماده شده است،اختلاف نظر دارند. شاید به خاطر همین آزادی هاست که کشورمان، مملکت امام زمان نام دارد و ایران نام دوم آن است. اینجا ایران... مملکت گل و بلبل... کوچه ی علی چپ پ.ن:من دغدغه دارم در سرزمینی زندگی می کنم که در آن دویدن سهم کسانی است که نمی رسند و رسیدن حق کسانی است که نمی دوند... م.م پ.ن2:اگر احیانا این پست نیازی به رمز داشت،سریعا اطلاع بدین. پ.ن3:ادامه مطلب نــقـــد داره خدایا میدانم که اسلام پیامبر تو با نه آغاز شد «لا اله الا الله» مرا ای فرستاده محمد به اسلام آری بی ایمان گردان "دکتر شریعتی" رحلت/شهادت پیامبر الان تقریبا یک هفته تا سالروز رحلت پیامبر مونده.همه ی مردم لباس مشکی پوشیدن.صداوسیما هم که این جور وقتا کارش پخش نوحه و عزاداریه. نمی دونم چرا!!! ولی انگار مردم بیشتر به عزاداری و سینه زنی اهمیت میدن تا به پخش شیرینی و شکلات واسه عیدا. از هفته ی پیش تا حالا کلی مراسم روضه برپا شده و خانومای همسایه تو این جور مراسما نقش اصلی رو به عهده دارن. کاش مردم به اندازه ی یک صدم این روضه ها و سینه زنی ها به جشن ها و عیدها اهمیت میدادن!!! یک عمر عزاداری و ماتم. بس نیست؟ یک عمر در آرزوی مرهم. بس نیست؟ برخیز و ببین چه بر سرت آمده دوست یک عمر غم و غصه ی عالم بس نیست؟
تولد پیامبر امروز سالروز میلاد پیامبره.نه چراغانی ای نه جشنی نه برنامه ای! اصلا انگار نه انگار. صداوسیما هم که اینجور وقتا از عصر روز تولد پیامبر تازه یادش میفته و مثلا ما مسلمونیم و امروز روز تولد پیامبرمونه... شبکه دو:اینم که عصر به خیر بچه ها.البته این دفعه یه تغییری کرده و لباس مجریش از رنگ مشکی به رنگ توسی منتقل شده!!! فک کنم به خاطر عید باشه. شبکه سه: خوب ... ویژه برنامه ی میلاد پیامبر.ساعت6 جومانجی. ساعت 8 ارباب حلقه ها(سری اول).ساعت 10:30 هم سری سوم هری پاتر. فکر می کنم سری اول و دومش رو تو سالروز رحلت پیامبر و شهادت امام رضا پخش کرده بود... اگه اشتباه نکنم جومانجی و ارباب حلقه ها برای بار پنجاهمه که داره از شبکه سه پخش میشه.تازه اگه شبکه های استانی رو بذاریم کنار.
ای کاش تمام زندگی بازی بود
پ.ن:رحلت یا شهادت؟! مسئله این است. پ.ن 2:بابام همیشه میگه ما ملت گریه ایم. و من هم همیشه می خوام یه جوری نظرشو عوض کنم ولی نمی تونم پ.ن3: برای نقد به سنم نگاه نکنید.به عقلم نگاه کنید.... هنوز اول راهم .پس هم اکنون نیازمند یاری سبزتان هستیم پ.ن4:تولد آبجی ستاره ی گلللللل مبارک... ایشالله یه روز بتونم گوشه ای از زحماتشو جبران کنم
ما به دین خود خیانت می کنیم ذره ذره ترک عادت می کنیم ذهن خود را با عزا پر کرده ایم در فروش ارزش انسان سماجت می کنیم ضامن هرآنچه کردیم می شویم هرچه گوییم،هرچه بینیم را ضمانت می کنیم در تمام مشکلاتی که به ما وارد شده دیگران و سرنوشتی را شماتت می کنیم- که ز دنیایی دگر وارد شدند بارالها! ما ز کار تو شکایت می کنیم ما به نام دین و اسلام و خدا مردمان خویش را افسار قدرت می کنیم گاه گاهی هم سفرها می رویم در تمام جنگ ها ما هم شراکت می کنیم ما مسلمان امور رهبریم هرچه می گوید اطاعت می کنیم در میان مردمان این جهان ما رئیسیم و ریاست می کنیم ما ز خلق آدمی خارج شدیم این چنین بر مردم دنیا حکومت می کنیم پ.ن:به خاطر اینکه قالب وبم درست بشه، مجبور شدم این پست رو حذف کنم و یه بار دیگه بزارم.به خاطر همین کامنتاتون حذف شد پ.ن2:راستش هنوز خودم هم نمی دونم چه بلایی سر وبم اومده بود که به خاطرش مجبور شدم این پست رو حذف کنم و... ما به خون خود خیانت می کنیم ذره ذره عــشــق را کــــم مــی کـنـــیـــم مـا دلـی را بــا عـذا پـر کـرده ایــم در ریا و در دروغ، اسراف کاری می کنیم گر بگـویی مـا خطایی کرده ایم کل جد و خاندانت را برهنه می کنیم* مـا ز روی عـشـق و مهـر ِ بـه ولی جان مردم را نثار خـواست هایش می کنیـم در تمام مشکلاتی که به ما وارد شده دیگران و سرنوشتی را بهانه می کنیم- کـــه ز دنیای دگـر وارد شدنـد بارالها، ما دو چشم خویش را گم می کنیم ما همیشه در تلاش خدمتیم در صف خدمت به غزه، عرض اندام می کنیم ما به نام دین و اسلام و خدا مـردمان خویش را افـسار قدرت می کنیم از میان مـردمان این جهـان مـا جـدایــیـم و تقاضا می کنیـم- دیگران هم دین را از ما جدا دانند و بس این چنین تخت حکومت را اداره می کنیم پ.ن: آنقدر گره از مشکلات مردم باز کرد که دستانش به هم گره خوردند پ.ن٢: این مصراع ایهام داره پ.ن٣: می دونم شعر ایرادای زیادی داره ولی خودم نتونستم برطرفشون کنم امیدوارم شما کمکم کنین چیطو:چطور پ.ن:در زمستان درختان به هم محرم می شوند... (مهدی فرج اللهی)
حتی خودش
یه لحظه خوبه یه لحظه بد
یه لحظه آرومه یه لحظه بی قرار
یه لحظه....
البته این همه حماقت واسه قبل از یه شکست جانانه ست.
هر چند همه ی اینا هم عالمی داره که نگو...
سعی نکن خودت رو جای آدمای عاقل جا بزنی.
بجای اینکه بخوای خودت رو آدم عاقلی نشون بدی
سعی کن از احساساتت لذت ببری
البته قبول دارم که آدم عاشق بد نیست
که یه ذره هم عقل داشته باشه
هر چند...
اگه عقل داشت که عاشق نمی شد....
ادامه مطلب
خوب الان ساعت 5 عصره.دیگه کم کم داره برنامه های تلویزیون شروع میشه. ببینیم امسال چه برنامه های قشنگی؟! برامون تدارک دیدن.
شبکه یک: سخنرانی حجه الاسلام و المسلمین... ولش کن. داره دوباره درباره بدبختی ها و زجرهایی که پیامبر تو زندگیش کشیده صحبت می کنه.
ای کاش همین غصه و غم کافی بود
این زندگی از مرگ غم انگیز تر است
ای کاش برای دلخوشی راهی بود
ببخشید
| Design By : Pichak |
Authors
